Zaterdagmiddag stond er een beladen pot op het programma: Elspeet VR1 tegen SDS VR1. Niet zomaar een wedstrijd, maar eentje waar het kampioenschap nog vanaf hing. De spanning was dus om te snijden en dat bleek al meteen vanaf de aftrap.
Elspeet schoot namelijk uit de startblokken, want in de allereerste minuut lag de bal al in het net. Door Annabel 1-0! In de eerste helft bleef Elspeet de bovenliggende partij en kreeg SDS weinig voor elkaar. Alsof dat nog niet lekker genoeg was, viel in de 44e minuut ook nog de 2-0… en ja hoor, wéér Annabel. Ruststand: 2-0.
Na de thee veranderde het spelbeeld helaas behoorlijk. Elspeet leek wat gas terug te nemen, terwijl SDS juist alles op alles zette. Dat betaalde zich al snel uit, want in de 51e minuut viel de 2-1. Vanaf dat moment kwam Elspeet er niet meer lekker in en lukte het niet om snel te schakelen of het ritme terug te vinden. In de 70e minuut was het dan ook raak voor SDS: 2-2.
SDS bleef de betere ploeg. Elspeet probeerde nog stand te houden, maar in de 88e minuut viel de genadeklap: 2-3. Eindstand: 2-3 verlies. En daarmee verdween ook de laatste hoop op het kampioenschap. De platte kar kan dus nog een jaartje stof happen in de schuur.
Natuurlijk was het even flink zuur en een grote teleurstelling. En mocht er zeker gebaald worden! Maar zoals het hoort, werd de avond alsnog goed afgesloten in de derde helft, want verliezen doen we samen, en afsluiten gelukkig ook.